انفجار یک ستاره و تبدیل شدن به ابر نو اختر

به گزارش بهترین مقاله، فوران هایی که باعث می شوند پیش از انفجار، جرم خود را از دست بدهند. اگر ستاره ای این انفجار ها و فوران ها را داشته باشد، احتمالا چند دهه پیش از انفجار، هیدروژن خود را به بیرون دفع می کند.

انفجار یک ستاره و تبدیل شدن به ابر نو اختر

ستاره اصلی پیش از انفجار، لایه خود را از دست داده و اصطلاحا پوست انداخته است

دانشمندان می گویند ستاره ای زردرنگ و عجیب که در حالتی بی سابقه پس از انفجار به یک ابرنواختر تبدیل شده، تا جایی که از نظر فیزیکی امکان پذیر است، انبساط پیدا می کند. گروهی از دانشمندان ناسا این ستاره گازی را به مدت 30 ماه پیش از انفجار، یعنی پیش از تبدیل آن به ابرنواختر زیر نظر گرفتند.

رفتار معمول این ستاره که در فاصله 35 میلیون سال نوری از زمین در حال انفجار بود، برای آن ها به رفتاری غیرقابل انتظار تبدیل شد: این ستاره برخلاف سایر ستارگان، پیش از انفجار، لایه ای از هیدروژن پیرامون خود نداشت؛ موضوعی که از نگاه دانشمندان، دست نیافتنی و نشدنی به نظر می رسید.

چارلز کیلپاتریک از دانشگاه نورت وسترن که سرپرست این پژوهش بوده است، می گوید: ما پیش از این، چنین سناریویی را ندیده بودیم. وقتی ستاره ای بدون هیدروژن منفجر می شود، باید به شدت آبی رنگ باشد؛ واقعا، واقعا داغ.

او ادامه داد: این تقریبا غیرممکن است که یک ستاره بدون داشتن هیدروژن در لایه بیرونی خود، این چنین سرد باشد.

ما تک تک مدل های ستاره ای که می توانست وجود ستاره ای مانند این را توضیح دهد، بررسی کردیم. همه این مدل ها مستلزم این بودند که ستاره در لایه بیرونی خود دارای هیدروژن باشد؛ چیزی که این ستاره بر اساس آنچه که از ابرنواختر آن می دانیم، فاقد آن بود. این ستاره تا جایی که از نظر فیزیکی ممکن است انبساط پیدا می کند.

این ابرنواختر که در کهکشان مارپیچی ان جی سی 4666 واقع شده است، به نظر طبیعی می آمد. تلسکوپ هابل، دو سال پیش، قبل از انفجار این ستاره، تصویری از آن ثبت کرده بود که به دانشمندان این امکان را داد منشا عجیب آن را بررسی کنند.

کیلپاتریک می گوید: زمانی که این ستاره منفجر شد، مانند یک ابرنواختر کاملا طبیعی فاقد هیدروژن به نظر می رسید. هیچ چیز متفاوت و به خصوصی درباره آن وجود نداشت. اما ستاره ای که این ابرنواختر را ایجاد کرده است، با آنچه که ما درباره این نوع از ابرنواختر ها می دانیم همخوانی و سازگاری نداشت.

دانشمدان ناسا، شواهد و قراینی از منشا این رخداد عجیب و گیج کننده در اختیار داشتند. هنگام پراکنده شدن مواد حاصل از انفجار در فضا، این مواد با مقادیر عظیمی از هیدروژن برخورد کردند و وجود این توده چگال گاز، تیم پژوهشگران را به این واداشت تا حدس بزنند که ستاره اصلی پیش از انفجار، لایه خود را از دست داده و اصطلاحا پوست انداخته است.

کیلپاتریک می گوید: ستاره شناسان این احتمال را مطرح می کنند که ستارگان، در سال های پیش از مشاهده ابرنواختر، انفجار ها و فوران های شدیدی را متحمل می شوند یا با مرگ، دست وپنجه نرم می کنند. کشف این ستاره، از جمله بی واسطه ترین شواهدی به شمار می رود که تا به امروز به دست آمده است و نشان می دهد که ستارگان، فوران ها و انفجار های شدیدی را تجربه می کنند.

فوران هایی که باعث می شوند پیش از انفجار، جرم خود را از دست بدهند. اگر ستاره ای این انفجار ها و فوران ها را داشته باشد، احتمالا چند دهه پیش از انفجار، هیدروژن خود را به بیرون دفع می کند.

یک امکان دیگر نیز وجود دارد: یک ستاره کوچکتر، ممکن است هیدروژن را از منبع ابرنواختری بیرون کشیده باشد. متاسفانه، زمان انتظار طولانی لازم است تا دانشمندان بررسی های بیشتری انجام دهند. زیرا نوری که از انفجار می آید بسیار درخشان است و مانع دید دانشمندانی می شود که به دنبال کشف رمز و راز های جهان هستی می گردند.

کیلپاتریک می گوید: برخلاف رفتار عادی این ستاره، درست بلافاصله پس از آن که منفجر شد، برهمکنش های هیدروژن نشان دادند که در اینجا با یک ابرنواختر غیرعادی طرفیم.

این مطالعه با عنوان یک ستاره سرد و متورم، نامزدی برای ابرنواختر نوع یک بی 2019وای وی آر در بازه زمانی 2.6 سال پیش از انفجار در مجله مانتلی نوتیسز آو رویال آسترونومیکا سوسایتی (اطلاعیه های ماهانه انجمن سلطنتی نجوم) منتشر شده است.

منبع: ایندیپندنت

منبع: فرادید
انتشار: 12 خرداد 1400 بروزرسانی: 12 خرداد 1400 گردآورنده: bestarticles.ir شناسه مطلب: 1654

به "انفجار یک ستاره و تبدیل شدن به ابر نو اختر" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "انفجار یک ستاره و تبدیل شدن به ابر نو اختر"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید